Manastir Svetog Arhangela Mihaila (Tivat)
Geografski položaj
Miholjska Prevlaka je malo ostrvo u Tivatskom zalivu Boke kotorske, jednom od najljepših i najdubljih prirodnih zaliva Jadranskog mora. Povezano sa poluostrvom Brda uskim, plitkim morskim prolazom, ostrvo je dio jedinstvenog arhipelaga, uz ostrva Stradioti i Bogorodičino. Njegova idilična priroda i bogata istorija čine ga jednim od najznačajnijih duhovnih i kulturnih mjesta u Crnoj Gori. Ovaj prostor bio je sastavni dio manastirske metohije i vekovima je služio kao uporište duhovnog života srpskog naroda.
Ostrvo je poznato i pod imenom „Ostrvo cvijeća“, koje je steklo zahvaljujući bujnoj mediteranskoj vegetaciji. Nekada je služilo kao turističko odmaralište, ali danas predstavlja tiho utočište za hodočasnike i ljubitelje istorije. Njegov geografski položaj, između istorijskog Kotora i modernog Tivta, čini ga lako dostupnim, a istovremeno skrivenim u prirodnoj izolaciji.
Istorija
Istorija Miholjske Prevlake obilježena je događajima koji svjedoče o njenom značaju kao duhovnog i kulturnog centra. Na ovom mjestu je Sveti Sava 1219. godine osnovao manastir Svetog Arhangela Mihaila kao sjedište Zetske episkopije, jedne od prvih episkopija Srpske pravoslavne crkve. Time je Prevlaka postala centar vjerskog života i simbol srpske duhovnosti.
Prethodni arheološki nalazi ukazuju na postojanje crkvenog centra na ovom mjestu još u 8. vijeku, dok neka predanja vežu ovaj prostor čak za apostolska vremena. U 9. vijeku manastir je bio obnovljen nakon arapskih razaranja, ali je ponovo stradao u 15. vijeku, kada je u vrijeme mletačke vlasti teško oštećen. Prema predanjima, monasi su otrovani, a zidine manastira sravnjene sa zemljom. Ova tragična sudbina ostavila je dubok trag u narodnoj svijesti, čineći manastir simbolom mučeništva i otpora.
Miholjska Prevlaka je takođe bila dio širih istorijskih procesa koji su oblikovali Boku kotorsku. U srednjem vijeku, ovaj kraj je bio pod uticajem Vizantije, Franačke i Mletačke republike, što se ogleda u bogatoj kulturnoj slojevitosti ovog područja. Manastir je bio ne samo vjerski, već i kulturni centar, u kojem su se čuvale knjige, ikone i drugi artefakti od velikog značaja.
Sadašnjost
Nakon vjekova zapustjelosti, manastir je obnovljen 1996. godine pod vođstvom jeromonaha Ilariona Đurice. Obnova je donela novi život ovom duhovnom središtu, a otkriće moštiju velikoprevlačkih mučenika, koji mirotoče, skrenulo je pažnju hodočasnika iz cijelog svijeta. Mirotočenje moštiju, često praćeno intenzivnim mirisima bosiljka, lavande i drugih mirisnih biljaka, smatra se Božijim čudom.
Na ostrvu se nalazi i crkva Svete Trojice, jednobrodna građevina sa polukružnom apsidom i trodjelnim zvonikom, podignuta 1833. godine zaslugom Katarine Vlastelinović. Ona je u crkvu sahranila kosti prevlačkih mučenika i ostrvo ostavila u nasljeđe mitropoliji.
Danas je manastir živo duhovno središte pod igumanom Benediktom Jovanovićem. Miholjska Prevlaka privlači vjernike, istoričare i turiste, koji dolaze da istraže njenu bogatu istoriju i dožive mir i duhovnost ovog jedinstvenog mjesta. Ovo ostrvo ostaje simbol vječne vjere i nade, mjesto gdje prošlost i sadašnjost stoje u harmoniji.